यशोदायाः प्रेमब्रह्माण्डम्
नन्दस्य गेहे या माता, वात्सल्यामृतवर्षिणी।
यस्याः प्रेम्णा जगत्सर्वं, कृष्णे लीनमिवाभवत्॥
मृत्तिकां भक्षितं दृष्ट्वा, कृष्णं सा पर्यपृच्छत।
मुखं विवर्तितं तस्य, तत्र लोकान् ददर्श सा॥
न केवलं मृदाकणं, न केवलं बाललीलिका।
तत्र सा ददृशे विश्वं, सूर्यचन्द्रादिसंयुतम्॥
गिरयः सरितश्चैव, नभः पृथ्वी च सागराः।
चराचरं जगत्सर्वं, कृष्णस्यास्ये व्यवस्थितम्॥
न कृष्णमुखमात्रे तद्, विश्वरूपं प्रकाशते।
यशोदायाः शुद्धप्रेम, विश्वरूपं व्यजायत॥
यत्र प्रेम निर्मलं स्यात्, तत्र दृष्टिः दिव्यतां व्रजेत्।
माता पुत्रे जगत्सर्वं, पुत्रे च जगतीं पश्येत्॥
यस्य हृदये प्रेम पूर्णं, तस्य सीमा न विद्यते।
यशोदायाः प्रेम्णि कृष्णः, कृष्णे विश्वं प्रतिष्ठितम्॥
बालः स एव नन्दस्य, विश्वस्यापि जनार्दनः।
मातुः प्रेम्णा तु साक्षात्, ब्रह्माण्डं तत्र दृश्यते॥
- रानमोती / Ranmoti
No comments:
Post a Comment
Your valuable comments are highly appreciated and very much useful to further improve contents in this Blog.