आंबा पिकाचं अन्नद्रव्य व्यवस्थापन - आकाशवाणी, मुंबई कार्यक्रम - माझं आवार, माझं शिवार

...मन नही

खुले है दरवाजे फिर से आज
लेकिन बाहर जाने का मन नही
मिले है लोग अरसे बाद
लेकिन हात मिलाने का मन नहीं

खिली है ताजी हवा बहुत दिनों बाद
लेकिन खुलकर साँस लेने का मन नहीं
त्यौहार तो इस साल भी आ रहे है
लेकिन खुशियाँ संजोने का मन नहीं

जीने से ज्यादा सफाई में वक्त जा रहा है
लेकिन अनदेखा करने का मन नहीं
बाहर की सफाई तो बहोत कर ली
लेकिन अंदर की सफाई का मन नहीं

प्रकृति बदलाव सीखा के गई
लेकिन बदलने का मन नहीं
प्रकोप तो सबके लिए एक है
लेकिन समझने का मन नहीं

- रानमोती / Ranmoti

म्या होईन सरपंच

म्या होईन सरपंच माणूस रोकठोक
सांगतो तुम्हाले आज बोलून छातीठोक
माह्या संग हायेत जमाना भराचे लोक
आसंन कुणात दम तर लावा मले रोक

कालच म्या देल्ली बोकड्याची पार्टी
लय होती खायाले रिकामी कार्टी
सांगितलं बजावून गावराणी पाजून
मत न्हाय देल्लं तर हानीन खेटरं मोजून

पिण्याच्या पाण्याचा गावात न्हाय पत्ता
रोज पारावर भरवता डाव तीन पत्ता
निवडणुकीत तुम्ही जर देल्ला मले गुत्ता
बंद करिन तुमचा डेली गावटीचा भत्ता

अधिकाऱ्यानं देल्ल चिन्ह मले रेडा
निवडून आलो तर खाऊ घालीन पेढा
नाव माह्य पोट्यांनो गावात गिरवा
जिंदगीभर पोटभरून खासान मेवा

इकास गावचा करून ठेवला येडा
म्या करीन बरा तुम्ही परचाराले भिडा
गावाची खांद्यावर घेतली म्या धुरा
समजा मले तुमचा नेता खराखुरा

आतालोक बसवले चोर तुम्ही आणून
एकडाव इचार करा मले घ्या जाणून
काम न्हाय करणार कुणाचा चेहरा पाहून
गावासाठी झुरीन सगळे आपले माणून

परचारात पैसा लय म्या ओतला
इरोधकाचा भोंगा बंद करून फोडला
निवडणूक होईलोक आता न्हाय भांडत 

हारलो जर यंदा नेतो तुम्हाले कांडत

- रानमोती काव्यसंग्रहातून

तंबू ..

तुझ्या माझ्या विचारांचे
तंबू होते वेगळे
आश्रय घेण्यास जन
दोन तंबूत विभागले

तुझ्या माझ्या तंबूला
सारखा त्रिकोण बांबुला
सांगू कसे जगाला
कसा तंबू बांधला

तुझ्या त्या तंबूला
खोटे पणाचा लेप
निस्वार्थी वृत्तीने
कसा घेईल झेप

माझ्या तंबुला
सत्यत्वाची झालर
कठीण समयीही
ताठ त्याची कॉलर

वाऱ्याच्या झुळकेने
जाशील तू लांब
तग धरून उभा मी
कारण घट्ट माझे खांब

पावसाच्या सरीने
जन होतील ओले
बघुन तंबू माझा
बसतील तुला टोले

नको दाखवू स्वप्न
मिटूनी तू डोळे
समजून जन मानवाला 

हे तर साधे भोळे

- रानमोती काव्यसंग्रहातून

रिकामी पोरं..

रिकाम्या वेळी हातपाय मोडतो
लागली भूक की चार भाकरी तोडतो 
तुम्ही म्हणाल साले काय लेकाचे ढोरं
असेच हाव आम्ही रिकामी पोरं

ठिगळे असली तरी शान लय मारतो
मागं पुढं पाहत न्हायी राजकारण करतो
भित न्हाय कोणाले डायरेकच भिडतो
सोतासाठी न्हाय तर लोकासाठी लढतो

समाजसेवा करण्याचा लय भारी छंद
जरी असन आमची बुद्धी थोडी मंद
खिशात नाही दमडी दानवीर बनतो
मेहनतीची कमाई मात्र धाब्यावर मांडतो

हातात न्हाय पोराच्या नोकरी न धंदा
तरीही तयारच भेटन लग्नाला बंदा
घरच्यांना असते नेहमीच लगीन घाई
माय म्हणते बाळा पाहिजे सूनबाई

बैलगाड्या गेल्या अन टू व्हीलर आल्या
पाहून आमचा थाट म्हणते शेजारचा माल्या
पाय न्हाय पुरत अन शेफारला का साल्या
मंग डोकं आमचं सरकते ऐकुनी ह्या गाल्या

बस झालं माल्या लय ऐकून घेतो
लेकराला माह्या आता फोर व्हीलर देतो
मी झालो बाप अन कोणाला भितो
देशी सोडून आता इंगलीशचं पितो

तुम्ही म्हणाल साले काय लेकाचे ढोरं
असेच हाव आम्ही रिकामी पोरं

- रानमोती काव्यसंग्रहातून

बघा कशी विज धावली..!

बघा कशी विज धावली...

पाण्याची घेऊन शक्ती
जनरेटरची लावून उक्ती
ताराच्या जाळ्यात व्यापली
आधुनिक मीटरात मापली
बघा कशी विज धावली
माझ्या घराच्या दिव्याची माउली

टर्बाईनला देऊन वाफ
कोळसा जणू झालाया बाप
उंच उंच टॉवरला गोवली
येऊन सबस्टेशनला चालली
बघा कशी विज धावली
माझ्या घराच्या दिव्याची माउली

जागोजागी रोवून खांब
गेलीया गावोगावी लांब
धावून हळूहळू दमली
जाऊन डिपीवर रमली
बघा कशी विज धावली
माझ्या घराच्या दिव्याची माउली

तपासून सारे आरोग्य
झाली ती वापरण्या योग्य
चोरट्याने मधात हेरली
टाकून आकुडे चोरली
बघा कशी विज धावली
माझ्या घराच्या दिव्याची माउली

झालीया जगाचा प्राण
वापराचे ठेऊया भान
भरुया वेळेवर बिल
थकबाकी ठेवूया निल
बघा कशी विज धावली
माझ्या घराच्या दिव्याची माउली

- राणी अमोल मोरे

सारांश

ग्राम पंचायती आणि सरकारी शाळांच्या
भिंतीवर सुविचारांची रंगोटी झाली
हे सारं पाहून आम्हाला वाटलं
देश सुसंस्कृत आणि सुशिक्षित झाला

वकिलीच्या अनेकांना पदव्या मिळाल्या
स्वतंत्र न्याय प्रणालीचा स्विकार झाला
हे सारं पाहून आम्हाला वाटलं
देश न्यायप्रिय आणि अन्यायमुक्त झाला

कोट्यावधींची बजेट सादर झाली
योजनांचा सर्वत्र थर साचू लागला
हे सारं पाहून आम्हाला वाटलं
देश समृद्ध आणि सधन झाला

पर्यावरण कार्यक्रमाला हजेऱ्या वाढल्या
‘झाडे लावा, झाडे जगवा’ जप सुरु झाला
हे सारं पाहून आम्हाला वाटलं
देश हिरवागार आणि प्रदुषणमुक्त झाला

प्रसारमाध्यमे आणि वृत्तपत्रांना चालना दिली
जाहिरातींचा सपाटा भलताच वाढला
हे सारं पाहून आम्हाला वाटलं
देश सामान्य माणसाचा आवाज झाला

सर्वच धर्मांना आणि भाषांना आश्रय दिला
साऱ्या सणाला सुट्ट्याही मिळाल्या
हे सारं पाहून आम्हाला वाटलं
देश धर्मनिरपेक्ष आणि ऐकतावादी झाला

सिनेमागृहात राष्ट्रगीत अनिवार्य झाले
"वन्दे मातरम्" नारेही गुंजू लागले
हे सारं पाहून आम्हाला वाटलं
देश आता भक्तीमय आणि देशप्रेमी झाला

रानमोती काव्यसंग्रहातून.....

बांधली वारुळे..

माखून शाई पत्रावळ वाढीला नारोबा
बांधली वारुळे अन बसविले नागोबा
झपाटले संप्रद प्रजा सहज भोगी
सर्वांसी भावे प्रसारक आदी रोगी

रचाया वारूळ करती जालीम घाई
प्रजारोग्य नसे गहन करती दिरंगाई
लावुनी दानतिजोरी चढविती कळस
ओढुनी अफाट वैभव बनती सर्वसरस

घेऊनिया नामव्रत फोफावती लूटमार 

आंधळ्यास ठाऊक नसे हे छुपे वार
झाले सारेच मुके ना कुणा शब्द फुटे
करती गाजावाजा अनाठाई वर्ग खोटे

सोडून आद्य कर्मन रुजवी व्यर्थ व्यापार
गुंतवून निष्कपट नंदी सांगती विकार
कातिण विनती जाळे स्वतः का अडकावे
संप्रद एकच सत्यनिष्ठ उरी घट्ट जकडावे

- रानमोती

मायेचं बंधन..

बहीण बघते भावाची वाट
ओवाळणी कराया सजले ताट
बहरून आली श्रावण पौर्णिमा
दिसता बहीण सुखी झाला चंद्रमा

सुरेख राखीला रेशीम धागे 
भाऊ उभा बहिणीच्या पाठीमागे
चमचम राख्या हातावर फुलती
बहिणी येऊन माहेरात रमती

बहिणीस असे भावाचा लळा
ओवाळून लावी कपाळी टिळा
हातावर सजवून मायेचं बंधन
आदराने करी भावास वंदन

पेढ्याचा खाऊन अमृत घास
भाऊ बहिणीस भेट देई खास
आनंदुनी भावाबहिणीचं मन
उजळून जाई रक्षाबंधन सण

- रानमोती

दोस्त..?

दोस्त एंटरटेनमेंट है आपके तनाव का
दोस्त एक्सपीरियंस है आपके साथ का
दोस्त डिटेक्टर है आपकी बुराई का
दोस्त पैरामीटर हे आपके बर्ताव का

दोस्त प्रेसेंटर है आपकी खूबियों का
दोस्त सिलेक्टर है आपकी पसंद का
दोस्त एक्सेलेटर है आपकी प्रगति का
दोस्त ब्रेकर है आपकी अधोगति का

दोस्त टीचर है आपके बदलाव का टी
दोस्त स्टूडेंट है आपके आचरण का
दोस्त कॉन्फिडेंस है आपके ज्ञान का
दोस्त क्रिएटर है आपके चरित्र का

दोस्त मेमोरीकार्ड है आपकी यादों का
दोस्त फ्यूचर है आपकी सोच का
दोस्त सीक्रेट है आपकी सफलता का
दोस्त एसेट है आपकी जिंदगी का

- रानमोती /Ranmoti 

प्रिय मित्र होते है !

हसानेवाले, रुलानेवाले

खिलानेवाले, पिलानेवाले

चढ़ानेवाले, उतारनेवाले

मालूम कौन होते है ?

प्रिय मित्र होते है !

दिखानेवाले, छुपानेवाले

बढ़ानेवाले, घटानेवाले

यादोंवाले, फिर्यादवाले

मालूम कौन होते है ?

प्रिय मित्र होते है !

संभालनेवाले, बिगाड़नेवाले

चलानेवाले, रुकानेवाले

जलनेवाले, जलानेवाले

मालूम कौन होते है ?

प्रिय मित्र होते है !

समझनेवाले, समझानेवाले

सिखानेवाले, सीखनेवाले

तारीफ़वाले, निंदावाले

मालूम कौन होते है ?

प्रिय मित्र होते है !

मदत करनेवाले, लेनेवाले

साथ देनेवाले, छोड़नेवाले

वक्त बनानेवाले, बिगाड़नेवाले

मालूम कौन होते है ?

प्रिय मित्र होते है !

- रानमोती / RANMOTI  

बाई एसटी माई

बाई एसटी माई सांग कव्हा येशील
डोस्क्यावरचं गठुडं गावी कव्हा नेशील
वाट पाहत बसलो कव्हाचं फाट्यावर
आता तरी ये आम्हा गरीबाच्या वाट्यावर
बाई एसटी माई सांग कव्हा येशील

खाजगी गाड्या आता परवडायच्या नाही
तुह्याशिवाय दुसरं गाव दावायचं नाही
लय दिवसाचं खोळंबलं लेकीचं लेकरू
केव्हा भेटवशील बाई गायीला वासरू
बाई एसटी माई सांग कव्हा येशील

तालुक्याला जाऊन कागदपत्रं काढायची
पेरणीसाठी कर्जाची विनती हाय करायची
शाळाविना पोरं उगाच फिरतात संटी
आता तरी वाजू दे रोजची तुही घंटी
बाई एसटी माई सांग कव्हा येशील

कामाचे झाले वांदे थांबलेत आठवडी बाजार
रिकाम्या खिश्यासंग माणसं झाली लाचार
कानाला सवय लागली तुह्या आवाजाची
तूच हाये खरी रक्तवाहिनी आमच्या गावाची
बाई एसटी माई सांग कव्हा येशील
डोस्क्यावरचं गठुडं गावी कव्हा नेशील

- राणी अमोल मोरे

पहिला श्वास

देवा या सुंदर धर्तीवर
मी घेतला पहिला श्वास

आनंद बहरला हृदयात
मी क्षणात विस्मरला
त्या स्वर्गातला निवास
देवा या सुंदर धर्तीवर
मी घेतला पहिला श्वास

प्रकाशले नवीन जग
उघडता नयन ते कोरे
माझ्या कोमल देहाला
स्पर्शुनी जाई गार वारे
देवा या सुंदर धर्तीवर
मी घेतला पहिला श्वास

कंठातल्या स्वरांनी
गुंजल्या चारही दिशा
प्रथम अनुभवास आली
दिवसामागची काळी निशा
देवा या सुंदर धर्तीवर
मी घेतला पहिला श्वास

भावला किती तो मज
मायेचा प्रेमळ स्पर्श
एकटेपणाचा वास संपला
पाहताच माउली झाला हर्ष
देवा या सुंदर धर्तीवर
मी घेतला पहिला श्वास

- राणी अमोल मोरे

प्रगति के नियोजक IAS अधिकारी

        हम यहाँ भारतीय प्रशासकीय सेवा (IAS) अधिकारी की बात दोहराना चाहते है। IAS अधिकारी वो होता है जो प्रशासन को लोकनेताओ (मंत्रीगण) से जुड़े रखता है। इनको मंत्रीगण के मार्गदर्शन में साथ मिलकर काम करना होता है। ज्यादातर IAS अधिकारी अपने कार्यकाल मने अच्छे काम करते है। लेकिन हम यहाँ उन अधिकारियों की बात करना चाहते है, जिन्होंने अपने नेतृत्व (Leadership) में निडर होकर बेहतरीन बदलाव के साथ अपने अपने विभाग को एक अलग ऊंचाई पर रख दिया है। हाँ, ऐसेही अधिकारियों की देश को जरुरत होती है। बहुत बार यह अधिकारी अपनी पूरी लगन के साथ नेकीसे काम करते है और लगातार करना चाहते है। लेकिन सुना जाता है की राजकीय दबाव (Political Pressure) नामक तंत्र उन्हें बार बार परेशान कर के रूकावट पैदा करते रहता है। अधिकारी चाहें कीतना भी नेक, निडर और दूरदृष्टिवाला हो, तब भी यह राजकीय दबाव नामक तंत्र उनपर भारी ही पड़ता है। IAS अधिकारी किसी भी विभाग पर ज्यादा तर तीन साल के लिए चुने जाते है और उन्हें उन्ही तीन सालो में अपने विभाग के हित में दिल लगाकर पूरी नैतिकता के साथ काम करना होता है। लोकनेता पढ़े लिखे और समझदार हो, तो काम करना आसान होता है और लोकहित के साथ विभाग के हित पर भी गौर किया जाता है। बहुत से लोकनेता जनता की नजर में नायक बनने के चक्कर में उनकी ज्यादा अनुदानवाली योजनाओ की खातिर विभाग के आर्थिक उन्नति को अनदेखा कर क्षति पहुचाते है। अगर लोकनेता लेनदेनवाला हो तो फिर बड़े बड़े उद्योगपतियोंसे जुड़कर विभाग को मानो बेचने पे उतर आते है। इसी कुविचारों से आज ज्यादातर सरकारी विभाग नुकसान में चल रहे है और निजीकरण की ओर पहल कर रहे है। एक अच्छा IAS अधिकारी चाहें तो मंत्रीगण को अच्छेसे समझाकर विभाग को नुकसानी और डूबने से बचा सकता है, अगर मंत्रीगण थोड़ा भी नेक और समझने लायक हो तो। 

        अब हम प्रशासन के अंदर काम करने वाले राज्य सेवावोद्वारा भरे गए अधिकारियो की बात करेंगे। उदहारण के तौर पर केंद्रस्तर का कोई भी एक विभाग ले लीजिए, जैसे की रेल्वे, हवाई उड्डयन या फिर पेट्रोलियम इत्यादि। एक IAS अधिकारी विभाग का उच्चत्तम प्रमुख होता और उसे विभाग के अंदर काम करना तब आसान होता है, जब विभाग के अंदर कार्यरत अन्य राजपत्रित और अ-राजपत्रित अधिकारी कर्मचारी पूरी निष्ठां एवं लगन के साथ काम करने वाले और अपने विभाग और जनहित के प्रति एकनिष्ठ हो। लेकिन बहुत बार ऐसा पाया जाता है की कुछ आलसी, कामचोर और लेनदेन वाले अधिकारी सिरदर्द बन जाते है। उन्हें ठीक करने के चक्कर में IAS अधिकारीयों का कीमती वक्त बर्बाद होता रहता है और काम भी ठीक से नहीं हो पाता और परिणाम वश विभाग की अधोगति तथा पीछेहठ का बड़ा कारण बन जाता है। 

        ये दो बड़ी रुकावटे ज्यादातर IAS अधिकारीयों के परेशानी का कारन बन जाती है। अगर हम चाहते है की कुछ अच्छे IAS अधिकारी देश को मिले और देशहित में काम हो, तो प्रशासन में राजकीय दबाव से मुक्तता (Political Freedom in Administration) इस विषय पर सामुदायिक स्तर पर विचार मंथन करना पड़ेगा। जिससे राजनेतावो का प्रशासन से जुड़े कामो में हस्तक्षेप थोड़ा कम होकर विभाग की प्रगति सुनिश्चित की जा सके और निजीकरण पर रूकावट लग सके। साथ ही हमें राज्य सेवावोद्वारा भरे गए अन्य अधिकारी एवं कर्मचारी इनके योगदान पर गंभीरता से सोचकर उनका सकारात्मक मनोबल बढाकर नए ढंग से उनका दायित्व सुनिश्चित करना पड़ेगा। आखिरकार कोई भी सरकारी एवं निम् सरकारी कामकाज कोई भी इंसान अकेले अपने दम पर नहीं कर सकता, क्योँकि एक अच्छा और एकरूप समूह ही किसी भी विभाग की प्रगति या अधोगति का कारण होता है। इसीलिये एक उच्च एवं दृढ़निश्चयी प्रशासनिक समूह को तराशकर सँजोनेवाले IAS अधिकारी ही असल में प्रगति के नियोजक कहलाते है। 

- राणी अमोल मोरे

Friends, get happiness and energy from your hobbies ..!

Dear friends,

I am sending my view to you in the form of this letter. In today's age of technology, the existence of the letter has come to an end. But, I have chosen this medium especially to reach out to you, because the love, affection and affection you find in the letter may not be found in this new technology and yes you all are very important to me so I am doing this.

        We all have many hobbies, many different things. Some even specialize in their art before marriage. We all cling to our parents and cultivate many of our things on a regular basis. However, after marriage, the picture would have changed completely. Among the responsibilities of the family, only women come forward to give up their own things. They are completely immersed in the upbringing of the children, even before they know when their own choices have taken a secondary place. I don't mean to imply that family members force us to do all this. Often those decisions are our own. Then we unknowingly get caught in this maze. Then you say, isn't family important ? Of course, family is important. But isn't it just as important to make time for yourself ? So what to do such a question arises. You have an option for this question, that is, take five minutes a day for yourself and quietly ask yourself what's different about me, who am I ? So start responding immediately to the answer that comes out of your heart more effectively and yes, whatever you choose to do, don't weigh yourself in a negative way, keep moving forward in a positive way. It can be anything you choose. For example, drawing, decorating, dancing, making others laugh by creating a different way of speaking, even drawing rangoli etc.

        Now, you say what a big deal. This is what anyone does. So friends, even if these things seem small on the surface, these things are very important in your life, find them, start working on them and remember that you don't want to show it to others, you just want to do it for yourself. The reason behind this is that you may be very busy, agile and beautiful till the age of 40, but then you start to lose attention naturally and then the children grow up and they don't feel the need for you much. In its spare time, negativity begins to infiltrate the mind and lead to mental illness.The true joy of life is slowly disappearing and irritability begins to build up about oneself. Save yourself, in time, before you get caught up in all this maze. Even though today apparently everyone is taking care of you, there is no doubt that tomorrow the picture is going to change. So start finding happiness on your own rather than expecting someone else to come and make you happy. Give a little time to your little things every day and keep a beautiful memories, so that today and in the future you will never feel like who I am ? what is my existence? Then these memories will respond to you and play with you with joy. 

        Pursuing your hobbies increases the energy of the mind and builds confidence in every task. It blooms in your eyes and face, no matter how old you are. Instead of being under the illusion that a sun will rise for me and then I will do something for myself, keep doing it in your own name. It is the right of every woman to get happiness and energy from her artistic talents and skills. 

           

          Thank you !

Whatever your hobby, it will give you happiness and energy ..!

With Regards,

(Rani Amol More)

असा माणूस भेटला का ?

सामान्यांच्या हक्कासाठी
रान सारं पेटवून
दिनरात झटणारा
सांगा बरं तुम्हाला
असा माणूस भेटला का ?

तहान भूक विसरून
विरोध साऱ्यांचे झुगारून
सत्यासाठी पेटणारा
सांगा बरं तुम्हाला
असा माणूस भेटला का ?

ज्ञानाने भरली त्याची ओंजळ
अज्ञानाचा जरी असला गोंधळ
तग धरून उभा राहणारा
सांगा बरं तुम्हाला
असा माणूस भेटला का ?

बघून त्याची जिद्द अन तळमळ
सूज्ञांचे वाहतात अश्रू खळखळ
सत्कर्माने देवरूप पावणारा
सांगा बरं तुम्हाला
असा माणूस भेटला का ?

- राणी अमोल मोरे

शोहरत

शोहरत मिली मेहनत से
ना किसी की रहमत से
कहनेवाले तो बहुत मिले
हमने तो बस कर्म है पाले

कुछ ना होने का आक्रोश
हासिल करने का दे गया जोश
जिंदगी तू यूँ ना ऐसे मुकर
जो चाह है अब उसे पा गुज़र

हाथ में लेकर तलवार धैर्य की
गाथा लिख दी सफलता शौर्य की
सच्चाई का सदा साथ था मंत्र
ना किया कभी कपट या षड़यंत्र

पल पल संजोया कर्म से
आँखों में पनपते ख्वाब से
खूबसूरत बन गया था रास्ता
बस चलते रहने का था वास्ता

आखिर पहुँचे अपनी मंजिल
पार कर के कितने साहिल
तब जाना शोहरत पाने का सुख
साथ में उसे मिटने का दुःख

जिंदगी तूने जो है पाया
औरों को भी खूब है भाया
एक मन्नत गुजरने के बाद
शोहरत रहे सदा आबाद

- राणी अमोल मोरे

कर्म हाच धर्म

कर्म हाच धर्म, असे मानवा

जीवनाचा एकचं, मार्ग नुसता

सार्थ तो विचार, फुले अंतरी

सत्यासी लाचार, न करता

स्वार्थी ते जीवन, करी अमंगल 

इतरांची सेवा, तुच्छ लेखता 

नको रूढी प्रथा, ज्या अनाठाई

सोडुनी द्याव्या, हित जाणता

बोले मन आज, द्यावा आधार

सर्वांसी प्रेमाने, द्वेश न धरता

मिळाला जन्म, करूया सार्थ

समजूनी धर्म, जाणू विधाता

- राणी अमोल मोरे

ऑफिस-ऑफिस

आपलं गड्या ऑफिस लय हाय भारी 

गोष्ट सांगतो त्याची आज तुले खरी 

उन्हा पाण्यात धाव धाव नित्य मी सुटतो
घेत नाही सुट्टी रोज हजर राहतो

कामात न्हाय सोडत जराबी सैल
जणू मी ऑफिसात बनतो कोलूचा बैल
किती केली मरमर भेटत नाही बढती
पाहून घरचे सारेच मलाच रागा भरती

जेवण करतो जणू घोडा खातो घास
घामाने अंगाचा नुसता येतो वास
दमतो करून रोज तोच तो नाच
नाही खात कुणाकडून कवडीची लाच

डोळ्यात माझ्या स्वप्न होती हजार
ऑफिसच्या राजकारणात झाली हद्दपार
कोणी आहे अधिकारी तर कोणी लाचार
काही करतात काम काही नुसतेच संचार

हीच आहे कामाची नित्य दिनचर्या
यात माझ्या हाडाचा लय वाजतो बोऱ्या
पायता पायता वेळ अशीच जाईल निघून
एक दिवस रिटायरमेंट बाहेर देईल झोकून

रानमोती काव्यसंग्रहातून.....

 ©Rani Amol More

गावच नव्हतं पत्यावर

एका उपाशी डोंगरानं खाल्लं माझं गाव
जगाच्या नकाशावर पुसलं त्याचं नाव
सुनी सुनी वाटे रिकामी आता जागा
डोंगराने पाडल्या जणू हृद्यात भेगा

मानवाने दिल्या होत्या कटूत्वाच्या जखमा
त्याच्याच मोजल्या आज त्यांनी रकमा
तांडवाची डोंगराला आली होती लहर
सोसू नाही शकलं गाव त्याचा कहर

सकाळी पडला होता आंगणात सडा
मन हलवुन गेला पाहुन तो रडा
सारं गाव दडलं डोंगराच्या गाळात
कोणी नाही सुरक्षित कुठल्याच माळात

गाई गुरे निजली होती गवताच्या उशीत
डोंगरानं घेतलं त्यांना आपल्याचं कुशीत
सकाळची एसटी आली होती रस्त्यावर
पण गावच नव्हतं आज त्याच्या पत्त्यावर

रानमोती काव्यसंग्रहातून.....

 ©Rani Amol More